ช่วงนี้จะฟังกรีนเวฟตลอดเลย เพราะอยู่ในช่วงโปรโมทคอนเสริต์ The Lost Love Songs

..ทำไมเพลงมันเพราะขนาดนี้ ทำเอาอยากเสียตังค์ไปดูจัง แต่มันแพง 5555  ฟังของฟรีแล้วกัน

ไม่น่าเชื่อว่าเพลงก็เป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำของเราได้ ไม่ใช่แค่ใครร้องเพลงนี้ เพลงนั้น
แต่ทำให้นึกถึงว่าตอนนั้นเราทำอะไรอยู่ แล้วตอนฟังเพลงนี้เราเรียนอยู่ชั้นป.อะไรน่ะ
นึกได้เป็นเรื่องเป็นราวเลยแหละ....

บางเพลงไม่ได้ร้องเลยตั้งแต่โตมาหรือว่าแก่แล้วนั่นเอง แต่พอมาฟังอีกทีก็จำได้ มันคงฝังลึกลงไปแล้วหล่ะ

เมื่อวานนี้ได้ฟังหลายเพลงเลย น้ำเซาะทราย แค่อินโทรก็จำได้แล้ว เพราะว่าเมื่อเยาว์วัย

ฝึกเล่นอิเล็คโทนเพลงนี้ แบบใช้ตัวเลขแปะไว้ที่คีย์บอร์ด เพราะมากเลย

ไหนจะพี่อ๊อดคีรีบูนอีก จำได้ว่าร้องกันกับพี่ชายซึ่งฝึกเล่นกีตาร์ใหม่ๆ

พี่กะเราก็ชอบพี่อ๊อดกัน เพลงพี่อ๊อดก็จำได้ว่าได้เข้ากลุ่มร้องเพลงประสานเสียง

แบบเด็กๆ ในวันแม่นอกจากแค่น้ำนมก็มี เพลงแม่จ๋า ตอนนั้นก็อยู่ม. 1 แล้ว

แล้วก็ เดียวดายอีก โหทำไมเรายังจำได้อีก ไม่น่าเชื่อ

แล้วเพลงถัดมาก็เพลงของพี่ปู พงษ์สิทธิ์ เพลง คิดถึง (น่าจะใช่)

ตอนนั้นอยู่มหาลัยแล้ว พี่ปูก็มาเล่นที่มหาลัยอีก ยังอุตส่าห์ตามไปดู

ชอบเลยเพลงเลย ลึกสุดใจ (จำได้ลางๆ) รร.ของหนู ผีโรงเย็น

ก็คงเป็นชุดนั้นชุดเดียวที่ชอบหน่ะ หลังจากนั้นก็ว่างเปล่า

เมื่อเช้าก็ฟัง.... เพราะเธอหรือปล่าว พี่โอมร้อง จำได้ว่าตอนนั้นชอบมากเลย 

ช่วงนี้คงได้ฟังอีกหลายเพลงเลย และคงได้ขุดความทรงจำต่างๆ มาได้อีกโขเลย....